RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘3. Zobowiązania’

Papiery wartościowe

07 cze

Uwagi ogólne
Papierami wartościowymi
nazywamy dokumenty stwierdzające istnienie pewnych praw i wyposażone w taki przywilej, że realizacji praw w nich wymienionych możliwa jest wyłącznie na podstawie przedłożenia lub zwrotu takich dokumentów.

Z punktu widzenia sposobu przenoszenia praw wynikających z papierów wartościowych dzielimy je na:
- papiery imienne, legitymujące wymienioną w dokumencie osobę, prawa wynikające z takich papierów wartościowych przenosi się w drodze przelewu połączonego z wydaniem dokumentu,
- papiery na zlecenie, legitymujące osoby wymienione imiennie lub osoby, na które prawa zostaną przeniesione w drodze indosu,
- papiery na okaziciela, legitymujące każdego posiadacza, prawa z takich dokumentów przenosi się przez zwykłe wręczenie.

Weksel
Weksel
to sporządzony w przewidzianej prawem formie dokument, zobowiązujący wystawcę lub wskazaną przez niego osobę do bezwarunkowego zapłacenia w oznaczonym czasie i do rąk określonej osoby wymienionej w tym dokumencie kwoty pieniężnej.

Zobowiązanie wynikające z weksla ma charakter abstrakcyjny, to znaczy jest ważne bez względu na przyczynę wystawienia weksla.

Weksel trasowany jest poleceniem wystawcy weksla skierowanym do trasata, aby ten w podanym terminie wypłacił remitentowi określoną kwotę pieniężną.

W wekslu trasowanym występuje:
- wystawca weksla,
- trasat, osoba, której wystawca poleca wypłacić oznaczoną w wekslu kwotę,
- remitent, osoba uprawniona do żądania zapłaty.

Weksel własny jest przyrzeczeniem samego wystawcy, że zapłaci remitentowi oznaczoną w wekslu kwotę.

W wekslu własnym występują dwie osoby:
- wystawca weksla,
- remitent.

Weksel własny musi zawierać:
- słowo „weksel”,
- bezwarunkowe zobowiązanie się wystawcy weksla do zapłacenia oznaczonej kwoty pieniężnej,
- oznaczenie remitenta,
- termin i miejsce płatności,
- datę i miejsce wystawienia weksla,
- podpis wystawcy.

Weksel gwarancyjny zabezpiecza ewentualną przyszłą wierzytelność remitenta w stosunku do wystawcy weksla.

W razie niezapłacenia kwoty wekslowej dochodzenie należności odbywa się w postępowaniu nakazowym po uprzednim dokonaniu aktów staranności:
- przedstawienie weksla do zapłaty we właściwym terminie,
- sporządzenie protestu weksla,
- zawiadomienie indosantów i poręczycieli.

Czek
Czek
jest papierem wartościowym zawierającym skierowane do banku polecenie wypłacenia okazicielowi lub określonej imiennie osobie podanej w nim kwoty pieniężnej z rachunku wystawcy.

Czek może wystawić jedynie osoba mająca w banku konto czekowe.

Czek musi w szczególności zawierać:
- nazwę „czek”,
- pełną nazwę banku, który ma wypłacić kwotę czekową,
- bezwarunkowe polecenie wypłaty oznaczonej kwoty pieniężnej,
- oznaczenie miejsca płatności,
- miejscowości i datę wystawienia czeku,
- podpis wystawcy.

Wystawienie czeku jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy ma on pokrycie. Za wystawienie czeku bez pokrycia wystawca nie tylko ponosi odpowiedzialność cywilną, ale grozi mu także odpowiedzialność karna.

Czek powinien być przedstawiony w banku do zapłaty w ciągu 10 dni od daty wystawienia.

Czek kasowy upoważnia bank do wypłacenia gotówki. Czek rozrachunkowy upoważnia bank jedynie do przelania kwoty czekowej z rachunku wystawcy na rachunek innej osoby w tym danym banku. Czeki podróżnicze umożliwiają podjęcie gotówki w oddziałach danego banku lub w innych bankach a podstawie specjalnych porozumień. Czeki podróżnicze mają zawsze charakter czeków imiennych.

Czeki mogą być wystawiane na okaziciela, na zlecenie lub jako czeki imienne.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa darowizny

06 cze

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna jest umową jednostronnie zobowiązującą.

Darczyńca odpowiada z tytułu rękojmi za szkodę wyrządzoną obdarowanemu wskutek wadliwości rzeczy, ale tylko w ograniczonym zakresie, uzasadnionym nieodpłatnym charakterem darowizny.

Darowiznę jeszcze nie dokonaną darczyńca może odwołać, jeśli jego stosunku majątkowe tak się pogorszyły, że wykonanie darowizny naraziłoby go na istotny uszczerbek majątkowy. Darczyńca może odwołać darowiznę także z powodu niewdzięczności obdarowanego. Może to nastąpić również po wykonaniu darowizny.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Poręczenie

05 cze

Poręczenie jest umową, w której poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela do wykonania zobowiązania dłużnika w przypadku, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.

Poręczenie ma na celu zabezpieczenie cudzej wierzytelności. Jest umową wtórną w stosunku do istniejącego między wierzycielem i dłużnikiem stosunku zobowiązaniowego. Zobowiązanie poręczyciela i jego zakres zależy trwale od zobowiązania dłużnika głównego. Jednocześnie ze zgaśnięciem zobowiązania głównego gaśnie także zobowiązanie wynikające z udzielonego poręczenia.

Umowa poręczenia dochodzi do skutku między poręczycielem i wierzycielem. W umowie poręczyciel oświadcza, że wykona zobowiązanie, gdyby dłużnik tego nie zrobił. Gdy dług główny już istnieje, poręczyciel odpowiada za ten dług. Gdy natomiast poręczenie dotyczy długu przyszłego lub warunkowego, konieczne jest kwotowe określenie górnej granicy odpowiedzialności poręczyciela, w przeciwnym razie poręczenie jest nieważne.

Jeżeli strony w umowie inaczej nie postanowiły, poręczyciel odpowiada solidarnie z dłużnikiem.

Umowa poręczenia nie wymaga żadnej szczególnej formy, z tym jednak, że samo oświadczenie poręczyciela musi być złożone na piśmie pod rygorem nieważności.

Wierzyciel jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić poręczyciela, że dłużnik spóźnia się z zapłatą.

Poręczyciel, który spełnił świadczenie za dłużnika, uzyskuje przeciwko niemu roszczenie regresowe.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa hotelowa

04 cze

Przez umowę hotelową hotel zobowiązuje się dać gościowi używanie pokoju, apartamentu lub miejsca w hotelu oraz spełniać ewentualne dodatkowe usługi i świadczenia, a także czuwać nad wniesionymi przez gościa rzeczami, w zamian za umówioną zapłatę.

Hotel ponosi odpowiedzialność za zniszczenie, uszkodzenie, ubytki, kradzież i inną szkodę poniesioną przez gościa na wniesionych rzeczach. Odpowiedzialność ta jest niezależna od winy właściciela hotelu lub osób, którymi się posługuje. Przez rzeczy wniesione należy rozumieć rzeczy, które znajdują się w hotelu w czasie korzystania przez gościa z jego usług albo zostały hotelowi powierzone, albo też umieszczone w miejscu wskazanym przez hotel albo przeznaczonym na ten cel. Nie są rzeczami wniesionymi samochody i inne pojazdy mechaniczne oraz pozostawione w nich rzeczy, a także żywe zwierzęta.

Hotel nie odpowiada za szkodę wyrządzoną gościowi jedynie, gdy:
- szkoda wynikła z właściwości wniesionej rzeczy,
- szkodę spowodowało działanie siły wyższej,
- szkoda powstała wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby, która mu towarzyszyła, była i niego zatrudniona albo go odwiedzała.

Ciążący na hotelu obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej gościowi jest ograniczony do wysokości stokrotnej należności za dostarczony mu pokój za jedną dobę. Odpowiedzialność hotelu za pojedynczą rzecz nie może przekraczać pięćdziesięciokrotnej wysokości tej należności. W pełnej wysokości hotel odpowiada, gdy szkoda wynikła z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa hotelu lub osoby w nim zatrudnionej, a także gdy przyjął rzecz na przechowanie, albo też odmówił przyjęcia, mimo że miał taki obowiązek.

Poszkodowany powinien o szkodzie niezwłocznie zawiadomić kierownictwo hotelu lub innego zakładu, w którym doznał szkody, w przeciwnym razie jego roszczenie wygasa.

Przedsiębiorstwo hotelowe nabywa ustawowe prawo zastawu na rzeczach wniesionych przez klienta dla zabezpieczenia swoich roszczeń z tytułu goszczenia, żywienia i wydatków poczynionych na gościa.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa przechowania

03 cze

Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się dachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.

Przechowanie jest umową realną. Umowa przechowania może być zarówno odpłatna, jak i nieodpłatna, jednak zasadą jest odpłatność. Umowa przechowania nie wymaga szczególnej formy.

Przechowawca powinien rzecz przechować w umówionym miejscu, którego nie wolno mu zmieniać, chyba że to okaże się konieczne by uchronić rzecz od utraty lub uszkodzenia. Przechowawcy nie wolno oddać rzeczy na przechowanie innej osobie bez zgody składającego, chyba że zmuszają go do tego okoliczności.

Przechowawca ponosi odpowiedzialność za całość powierzonej mu rzeczy na zasadzie winy.

Składający ma obowiązek zapłacić przechowawcy wynagrodzenie wynikające z umowy lub taryfy albo przysługujące zwyczajowo. Powinien zwrócić wydatki lub nakłady związane z należytym przechowaniem rzeczy.

Szczególnym rodzajem umowy, łączącym elementy przechowania i pożyczki, jest depozyt nieprawidłowy. Rzeczy złożone do depozytu przechodzą na własność depozytariusza, który jest obowiązany zwrócić nie te same, lecz takie same rzeczy. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być tylko pieniądze, papiery wartościowe lub inne rzeczy zamienne.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa zlecenia

02 cze

Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.

Przepisy o zleceniu stosuje się odpowiednio również do wszystkich umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami.

Przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania jakiejś czynności lub usługi z dołożeniem należytej staranności, natomiast nie zobowiązuje się do osiągnięcia wyniku, nie gwarantuje, że czynność przyniesie zamierzony przez dającego zlecenie rezultat.

Przyjmujący zlecenie nie odpowiada za szkody wynikłe z nieosiągnięcia rezultatu, chyba że nie dołożył należytej staranności przy wykonaniu zleconej mu czynności.

Przyjmujący zlecenie powinien powierzone mu czynności wykonywać w zasadzie osobiście.

Umowa zlecenia może być odpłatna lub nieodpłatna.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa użyczenia

01 cze

Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Biorący rzeczy w używanie obowiązany jest zwrócić tę samą rzecz w niepogorszonym stanie. Przedmiotem użyczenia mogą być wszelkie rzeczy.

Używanie jest zawsze umową bezpłatną.

Biorący rzecz w używanie obowiązany jest posługiwać się nią w sposób zgodny z umową oraz z naturą i przeznaczeniem rzeczy, a także ponosić zwykłe koszty jej utrzymania. Zwrot rzeczy powinien nastąpić po upływie wyznaczonego terminu, a jeśli terminu nie umówiono, po wykorzystaniu rzeczy lub upływie takiego czasu, w jakim biorący rzecz mógł ją wykorzystać. Użyczający może wcześniej zażądać zwrotu rzeczy, jeżeli kontrahent używa jej niezgodnie z umową lub przeznaczeniem, powierza ją bez upoważnienia innej osobie, albo jeśli rzecz stała się potrzebna samemu użyczającemu.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa pożyczki

31 maj

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy gatunkowo oznaczonych, a biorący zobowiązuje się zwrócić taką samą ilość pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i jakości.

Przedmiotem pożyczki mogą być tylko pieniądze lub inne ruchome rzeczy gatunkowo oznaczone. Przy pożyczkach pieniężnych dłużnik w zasadzie ma obowiązek zwróć taką samą ilość pieniędzy, niezależnie od zmiany och wartości.

Pożyczka może być udzielona na czas oznaczony lub nieoznaczony. W tym drugim przypadku pożyczkobiorca obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu 6 tygodni od dnia wypowiedzenia przez wierzyciela.

Zależnie od woli stron pożyczka może być bezpłatna lub odpłatna (oprocentowana). Gdy strony postanowiły w umowie, że pożyczka jest oprocentowana, ale nie ustaliły wysokości odsetek, dającemu należą się odsetki ustawowe.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa dzierżawy

30 maj

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić umówiony czynsz.

Przedmiotem umowy dzierżawy mogą być rzeczy indywidualnie oznaczone. Przepisy o dzierżawie stosuje się do dzierżawy praw.

Dzierżawca może rzecz użytkować, czyli używać oraz pobierać z rzeczy pożytki.

W razie braku postanowień umownych czynsz jest płatny z dołu w terminie zwyczajowo przyjętym, a w braki odpowiedniego zwyczaju – półrocznie z dołu.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania

 

Umowa najmu

29 maj

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Umowy najmu stanowią podstawową formę prawną używania cudzych rzeczy.

Przedmiotem umowy najmu mogą być wszelkie rzeczy, zarówno ruchome, jak i nieruchomości.

Najemca może tylko używać rzeczy, bez pobierania przynoszonych przez rzecz pożytków. Umowa najmu jest zawsze odpłatna.

Podstawowym obowiązkiem wynajmującego jest wydanie najemcy rzeczy w stanie przydatnym do umówionego użytku. Najemca staje się posiadaczem zależnym rzeczy.

Wynajmujący ma obowiązek utrzymywać przedmiot najmu w odpowiednim stanie przez cały czas trwania najmu.

Najemca jest obowiązany tylko do czynienia drobnych nakładów, związanych ze zwykłym używaniem rzeczy.

Podstawowym obowiązkiem najemcy jest płacenia czynszu. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Jeśli strony nie postanowiły w umowie inaczej, czynsz jest płatny z góry miesięcznie, do 0 dnia miesiąca, a przy krótszym niż miesiąc okresie najmu całość czynszu jest płatna z góry.

Najemca ma obowiązek używać rzeczy w sposób przewidziany w umowie i sprawować nad nią pieczę. Po zakończeniu najmu najemca ma obowiązek zwrócić rzecz wynajmującemu w stanie niepogorszonym z tym jednak, że nie ponosi odpowiedzialności za normalne zużycie rzeczy.

Jeśli umowa mu tego nie zabrania, najemca może najętą rzecz wynająć innej osobie (podnajem).

Stosunek najmu wygasa automatycznie z upływem okresu, na który umowa była zawarta. Jeśli nie oznaczono czasokresu najmu, kończy się on wskutek wypowiedzenia.

Wynajmujący może odstąpić od umowy bez wypowiedzenia, jeżeli najemca używa rzeczy w sposób sprzeczny z umową lub z jej przeznaczeniem, jeśli naraża rzecz na utratę lub uszkodzenie, albo gdy zalega z zapłatą czynszu za 2 okresu płatności.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii 3. Zobowiązania