RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘VIII. Podejmowanie decyzji przez przedsiębiorstwo prywatne w konkurencji doskonałej i w pełnym monopolu’

Krzywa krótkookresowej podaży przedsiębiorstwa prywatnego działającego w warunkach konkurencji doskonałej

30 lip

Krzywa ilustrująca wielkość produkcji, którą przedsiębiorstwo chce wytwarzać po danych cenach rynkowych, jest krzywą podaży przedsiębiorstwa. Tą krzywą krótkookresowej podaży jest krzywa krótkookresowych kosztów marginalnych (SMC), powyżej punktu, w którym krzywa SMC przechodzi przez najniższy punkt krzywej krótkookresowych przeciętnych kosztów zmiennych (SAVC).

Koszty stanowiące podstawę decyzji producenta dóbr są kosztami ekonomicznymi, czyli koszty SATC są to krótkookresowe koszty ekonomiczne przypadające na jednostkę wytworzonego i sprzedawanego przez producenta wyrobu.

Punkt przecięcia krzywej krótkookresowych kosztów marginalnych (SMC) z krzywą krótkookresowych przeciętnych kosztów zmiennych (SAVC) nazywany jest punktem likwidacji przedsiębiorstwa, a cena sprzedaży wyrobów równa kosztom SAVC jest nazywana ceną zamknięcia.

Cena wyższa od krótkookresowych przeciętnych kosztów ekonomicznych, zapewnia przedsiębiorstwu w krótkim okresie zysk ekonomiczny. Natomiast przy cenie równej kosztom SATC, przedsiębiorstwo pokryje koszty księgowe wytworzenia wyrobów i osiągnie zysk normalny.

Te same ogólne zasady podejmowania decyzji przez producenta dóbr obowiązują przy wyborze krzywej długookresowej podaży przedsiębiorstwa działającego w warunkach konkurencji doskonałej.

 

Cechy charakterystyczne modelu konkurencji doskonałej

29 lip

Liczba sprzedawców i nabywców zawierających między sobą transakcje jest tak duża a siła ekonomiczna każdego z nich, w porównaniu z rozmiarami danego rynku, jest tak znikoma, że żaden z nich nie ma wpływu na cenę.

Każdy producent funkcjonujący w tej samej gałęzi wytwarza i dostarcza na rynek identycznych wyrobów.

Istnieje swoboda wejścia i wyjścia z rynku, co oznacza, że:
- nie ma żadnych ograniczeń, aby produkcję danego towaru podejmowani dowolni przedsiębiorcy i sprzedawali go na danym rynku,
- istniejące przedsiębiorstwa nie ulegają pokusie zmowy.

Rola rządu jest bierna.

Istnieje doskonała podzielność produktu, który może być dostarczany na rynek i kupowany w dowolnie małych ilościach.

Doskonała podzielność i doskonałą mobilność czynników produkcji.

Rynek jest doskonale przejrzysty.

Ponieważ każdy producent dąży do maksymalizacji zysku i jest cenobiorcą, w warunkach konkurencji doskonałej, ceteris paribus, producentowi pozostaje wybór ilości wytwarzanego produktu oraz wytworzenie go po możliwie najniższym koszcie.

Taki model rynku w rzeczywistości gospodarczej nie występuje i wobec tego uznaje się go za model teoretyczny.