RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘XIX. E-learning w biznesie’

Trendy e-learningu w biznesie

18 sty

NOWE KIERUNKI ROZWOJU E-LEARNINGU

Nowe kierunki rozwoju e-learningu

Dla e-learningu i e-biznesu podstawowe znaczenie ma Web 2.0. Tak określane są technologie internetowe ukierunkowane na stymulowanie kreatywności, współpracy, współuczestniczenia i współdzielenia zasobów użytkowników portali.

E-learning 2.0 jest formą kształcenia elektronicznego, opartą na społecznościowym uczeniu się za pomocą technologii Web 2.0.

GŁÓWNE TECHNOLOGIE E-LEARNINGU 2.0
Główne technologie e-learningu 2.0

Serwisy Web 2.0 komunikują się ze sobą za pomocą architektury zorientowanej na sieć (Web-Oriented Architecture, WOA), opartej na http i XML. Można wyróżnić wiele obszarów zastosowań technologii Web 2.0 w biznesie, a ich liczba stale rośnie. Do najważniejszych należą:
- komunikacja,
- realizacja projektów,
- marketing.
W tych obszarach zastosować szeroko wykorzystywane są narzędzia technologii Web 2.0.

W obszarze komunikacji technologie Web 2.0 pozwalają na przeprowadzanie spotkań sieciowych, ograniczając koszty spotkań oraz eliminując konieczność fizycznego w nich uczestnictwa.

Realizacja projektów za pomocą narzędzi Web 2.0 pozwala na spotkania sieciowe. Wiele narzędzi społecznościowych Web 2.0 jest wykorzystywanych do planowania spotkań oraz pozwala na bieżące monitorowanie aktywności uczestników projektów.

Technologie Web 2.0 umożliwiają przeprowadzanie wirtualnych konferencji jako działań marketingowych. Pozwalają one również na zbieranie informacji zwrotnych w postaci komentarzy oraz sugestii.

Wykorzystanie Web 2.0 przyczynia się do aktywizacji pracowników. Mając własne blogi i narzędzia wiki, są skłonni do poświęcania większej ilości czasu na pracę, również poza standardowymi godzinami.

Można wskazać wiele zakończonych powodzeniem wdrożeń Web 2.0 przez międzynarodowe koncerny, również na szeroką skalę:
- Microsoft oraz Starbucks,
- Accenture,
- CISKO,
- IBM,
- Disney, McDonalds, Sony i BMW,
- Reuters,
- Sony & BMG,
- Linden Lab.

Istnieje wiele portali tematycznych, zawierających informacje z zakresu nowości i trendów w e-learningu, oraz specjalistycznych, np.: IADL, elearningeuropa.info i czasopismo on-line EURODL.

 

Technologie e-learningowe stosowane w biznesie

17 sty

Wirtualne środowisko nauczania
Wirtualne środowisko nauczania
(VLE – ang. virtual learning environment) jest systemem wspierającym administrowanie, organizowanie i prowadzenie szkoleń e-learningowych z wykorzystaniem narzędzi do tworzenia materiałów edukacyjnych i komunikacji on-line.

W związku z tym, że podstawę wirtualnych środowisk nauczania stanowią platformy e-learningowe, mają one analogiczne funkcjonalności.

FUNKCJONALNOŚCI VLE
Funkcjonalności VLE

Platforma e-learningowa
Platforma e-learningowa jest podstawą wirtualnego środowiska nauczania i często ma całą funkcjonalność wymaganą od VLE.

Platforma e-learningowa jest zintegrowanym systemem do prowadzenia szkoleń e-learningowych, odpowiedzialnym za tworzenia i rozwijanie zawartości oraz prowadzenia szkoleń.

Platformy e-learningowe składają się z dwóch w pełni zintegrowanych i przenikających się systemów: systemu zarządzania materiałem nauczania (LCMS – Learning Content Management System) oraz systemu zarządzania nauczaniem (LMS – Learning Management System).

LCMS ma na celu umożliwienie przygotowanie wysokiej jakości materiału edukacyjnego zarówno pod względem wizualno-funkcjonalnym, jak i merytorycznym. Ponadto system zarządzania materiałem nauczania zapewnia wielokrotne wykorzystanie tworzonego materiału edukacyjnego.

System LMS zawiera wiele mechanizmów umożliwiających prowadzenie szkoleń przy wykorzystaniu materiałów edukacyjnych udostępnionych i zarządzanych przy użyciu LCMS. Pozwala na autoryzowanie dostępu do zasobów kursu i wspiera prowadzenie zajęć poprzez udostępnianie różnych narzędzi komunikacyjnych prowadzącemu i uczestnikom szkolenia.

Systemy LMS i LCMS są zintegrowane w całość w platformie e-learningowej, przenikają się i współpracują ze sobą na tyle mocno, że dla użytkownika pozostaje transparentne. Dostęp do platformy jest możliwy poprzez przeglądarkę internetową.

Istnieje bardzo wiele platform e-learningowych, zarówno darmowych (najczęściej open source), jak i komercyjnych. Platformy e-learningowe (darmowe i komercyjne) mają podobną funkcjonalność. Komercyjne rozwiązania starają się budować swoją przewagę konkurencyjną głównie poprzez bardziej rozbudowane narzędzia komunikacyjne.

Platformy pozwalają na swobodne dodawanie i zarządzanie strukturą materiałów w ramach kursów. Często możliwe jest bezpośrednie tworzenie prostego materiału za pomocą graficznego edytora WYSIWYG (What You See Is What You Get). Uczestnicy szkoleń mogą pobierać i przeglądać materiały, a jeśli prowadzący zaprojektował tak kurs, również zamieszczać własne. Platforma posiada także automatyczne pozycjonowanie.

Nieodzowną funkcjonalnością platformy e-learningowej jest dostarczanie informacji na temat różnych aspektów kursów. Wiele platform pozwala ponadto na szybkie przełączania się pomiędzy kursami, na które jest zapisany student czy pracownik, eliminując w ten sposób konieczność przeszukiwania ich listy.

Platformy zapewniają odpowiednie funkcjonalności, umożliwiające szybkie tworzenie i przeprowadzenie testów on-line.

Nieodzowną częścią każdej platformy e-learningowej są narzędzia komunikacyjne.

Narzędzia komunikacyjne

NARZĘDZIA KOMUNIKACYJNE
Narzędzia komunikacyjne

W większości przypadków narzędzia komunikacyjne są integralną częścią platformy e-learningowej. Zintegrowanie ich jako całego systemu powoduje uproszczenie administrowania komunikacją on-line, zapewnia stabilność oraz korzystanie z identycznego interfejsu użytkownika niezależnie od kursu.

Narzędzia komunikacyjne dzielą się na asynchroniczne i synchroniczne. Narzędzia asynchroniczne umożliwiają komunikację „odroczoną” podczas zadawania pytań i udzielania odpowiedzi. Narzędzia synchroniczne natomiast pozwalają na prowadzenie stałej komunikacji w czasie rzeczywistym.

Narzędzia autorskie
Narzędzie autorskie
(ang. authoring tool – AT) to aplikacja wspierająca autora materiałów lub projektanta instrukcji nauczania (ang. Instructional Designer) w przygotowywaniu materiałów kursu w formie adaptowalnej na platformie e-learningowej.

Dzięki graficznemu interfejsowi w oparciu o narzędzia autorskie w sposób łatwy i szybki możliwe jest budowanie poszczególnych komponentów szkolenia. W przygotowaniu kursu wykorzystywane są wcześniej stworzone obiekty multimedialne w formie rysunków, animacji oraz prezentacji audio i wideo. Narzędzia autorskie mają mechanizmy umożliwiające pobieranie elementów multimedialnych ze specjalnych repozytoriów.

Tworzenie kursu e-learningowego za pomocą narzędzi autorskich obywa się poprzez dodawanie poszczególnych szablonów stron internetowych kursu. Szablony mają już rozmieszczone elementy interfejsu użytkownika i informacyjne. Projektantowi pozostaje jedynie ich odpowiednie wypełnienie i przygotowanie sekwencji stron nauczania zgodnie z koncepcją prezentacji. Materiał edukacyjny składa się z tekstu oraz obiektów multimedialnych.

Część procesu przygotowania kursu e-learningowego opiera się na graficznym interfejsie narzędzia autorskiego i nie wymaga znajomości tworzenia stron internetowych. Dla każdego tworzonego kursu wypełniane są związane z nim metadane, jednoznacznie do identyfikujące i opisujące jego zawartość. Na ich podstawie narzędzie autorskie konwertuje materiał na przenoszalny pomiędzy platformami e-learningowymi kurs w standardzie SCORM.

Repozytoria obiektów nauczania
Repozytoria obiektów nauczania
(ang. learning object repository) jest centralnym magazynem obiektów nauczania z mechanizmami zamieszczania, wyszukiwania, pobierania i aktualizowania zawartości.

Obiekt nauczania jest modularnym cyfrowym zasobem, identyfikowalnym i niepowtarzalnym, nadającym się do wielokrotnego wykorzystania we wspieraniu nauczania.

Magazyn ma najczęściej postać dedykowanego serwera z odpowiednim oprogramowaniem. Dzięki mechanizmowi metadanych, opisujących zamieszczane cyfrowe obiekty, możliwe jest ich katalogowanie i późniejsze wyszukiwanie.

SCORM jest standardem definiującym sposób tworzenia uniwersalnych materiałów edukacyjnych w formie pojedynczego modułu reprezentowanego jako archiwum, zawierającego metadane dotyczące zawartości modułu wraz z opisem sekwencji nauczania oraz nawigacji.

Dzięki zaimplementowaniu standardu SCORM w większości platform e-learningowych, narzędziach autorskich oraz repozytoriach obiektów nauczania przechowywanie oraz przenoszenie kursów e-learningowych jest znacznie uproszczone.

SCORM pozwala na umieszczenie w kursie e-learningowym informacji pedagogicznych dotyczących zawartości materiału, sekwencji i prowadzenia nauczania on-line oraz systemu oceniania.

SCORM stał się standardem technologicznym tworzenia i przenoszenia materiału pedagogicznego pomiędzy platformami e-learningowymi. Jego stosowanie znacznie zmniejsza koszt przygotowania kursu i zwiększa wskaźnik zwrotu z inwestycji.

M-learning
M-learning jest formą e-learningu, czyli nauczania na odległość. Jego pojawienie się jest ściśle związane z powstaniem bezprzewodowych technologii komunikacyjnych.

Technologie przewodowe są stopniowo zastępowane przez bezprzewodowe, co powoduje sukcesywne przekształcenie się nie tylko e-learningu w m-learning, ale również e-biznesu w m-biznes. Coraz więcej aplikacji przekształcanych jest na aplikację WAP. Liczba dostępnych serwisów trzeciej generacji (3G) jest szeroka.

M-learning odpowiada na potrzebę stałego doszkalania pracowników i zapewnienia dostępu do aktualnych danych.

 

Zastosowanie e-learningu w biznesie

16 sty

Obszary zastosowań e-learningu w biznesie
E-learning w coraz większym stopniu jest wykorzystywany przez biznes. Rozwój e-learningu w tej sferze jest determinowany w dużym stopniu przez nakłady finansowe. Rynek amerykański stanowi ok. 60% całego rynku światowego i ma znacznie większą wartość od rynku europejskiego, którego udział szacowany jest na 15%.

Największy wzrost nakładów na e-learning jest prognozowany dla Azji. Wartość rynku e-learningu w Polsce nie jest zbadana, dostępne są wyłącznie szacunki.

Najczęściej e-learning wykorzystywany jest do nauki podstawowych umiejętności biznesowych – 51%. W bardzo dużym stopniu kształcenie elektroniczne służy nauce obsługi aplikacji IT użytkowników końcowych oraz prowadzenia specjalistycznych szkoleń dopasowanych do specyficznych wymagań. Na analogicznym poziomie e-learning jest wykorzystywany w szkoleniu pracowników obsługi klienta. E-learning w firmach służy przede wszystkim do rozwijania kompetencji pracowników poprzez różnego typu szkolenia.

Inne zastosowania e-learningu dotyczą głównie dostarczania informacji o produktach oraz przekazywania informacji regulacyjnych. Można zauważyć, że e-learning jest w dużym stopniu stosowany przez firmy w zakresie przeprowadzania ich transformacji.

Podstawową grupą użytkowników e-learningu są pracownicy firm. Na drugim miejscu są klienci – dotyczy to przede wszystkim szkoleń e-learningowych pracowników klientów, partnerów biznesowych. Zastosowania e-learningu w budowaniu kanałów dystrybucji, sprzedaży, sieci partnerskich oraz inne mają nieznaczny udział wśród grup zastosowań.

Infrastruktura e-learningowa, wykorzystywana przez firmy w analizowanych obszarach stosowania kształcenia elektronicznego, dotyczy w największym stopniu narzędzi autorskich oraz systemu zarządzania nauczaniem.

Wiele firm wykorzystuje e-learning jako technologię komunikacyjną, a w mniejszym stopniu jako sposób zarządzania wiedzą i informacją. Potwierdza to również fakt, że systemy te mogą być stosowane oddzielnie i niekoniecznie jako jedno zintegrowane rozwiązanie w formie platformy e-learningowej.

Korzyści ze stosowania e-learningu w biznesie
Korzyści:
- zmniejszenie całkowitych nakładów na szkolenia dzięki ograniczaniu kosztów dojazdu, zakwaterowania, wynajmu pomieszczeń,
- zwiększenie efektywności i jakości szkoleń oraz skrócenie czasu ich trwania,
- szybsza dystrybucja informacji o nowo oferowanych produktach i usługach, wspiera zwiększenie przychodów.

Najlepsze efekty wdrożeniowe kształcenia elektronicznego są generowane przez projekty edukacyjne dużej skali. W zakresie e-learningu implementacja może być szczególnie korzystna w przypadku:
- fuzji i akwizycji generujących duże potrzeby szkoleniowe, związane z koniecznością adaptacji do nowych warunków pracy,
- wdrażania dużych rozwiązań informatycznych, wymuszających przeszkolenie dużej liczby pracowników w zakresie ich obsługi,
- rozwoju firmy przejawiającego się intensywną rekrutacją, powodującą konieczność szkoleń nowo zatrudnionych pracowników,
- dużych zmian organizacyjnych,
- szkolenia w firmie o dużym i szybko rotującym portfelu produktów oraz dużej liczbie pracowników zaangażowanych w ich sprzedaż,
- wspierania klienta przez firmę, dla której komunikacja z użytkownikiem końcowym jest istotnym elementem procesów biznesowych,
- budowania wydajnych kanałów sprzedaży poprzez udostępnianie szkoleń brokerom i dystrybutorom,
- dużej rotacji pracowników, generującej ciągłe i powtarzalne potrzeby szkoleniowe.

Dobre praktyki wdrożeń e-learningu w biznesie
PRZYKŁADY WDROŻEŃ E-LEARNINGU
Przykłady wdrożeń e-learningu

E-learning w szkolnictwie wyższym i firmach szkoleniowych
Podstawowe dwa czynniki przemawiające za oferowaniem szkoleń na zewnątrz w postaci kształcenia elektronicznego to:
- poszerzanie oferty szkoleniowej, umożliwiające oferowanie nowych szkoleń w postaci e-learningu,
- poszerzenie bazy szkoleniowej.

Analogicznie wygląda sytuacja w firmach szkoleniowych pragnących poszerzać swoją ofertę szkoleniową i skutecznie przyciągać nowych klientów. Często realizacja kursu wiąże się z koniecznością zebrania uczestników, będących pracownikami rozproszonych geograficznie firm.

Przykładami udostępniania szkoleń on-line jest:
- Narodowy Bank Polski,
- Platforma Edukacyjna Uniwersytetu Gdańskiego,
- The Open University,
- KESDEE.

Wirtualne kampusy
Wirtualny kampus
jest wirtualną instytucją edukacyjną, dostarczającą szkolenia wszystkim partnerom kampusu poprzez e-learning.

Wirtualny kampus jest organizacją rozproszoną geograficznie. W ramach badań zostały opracowane cztery modele kampusów: uczelnia, partnerstwo, konsorcjum oraz portal. Różnice w zakresie ich wykorzystania dotyczą przede wszystkim poziomu współpracy członków wirtualnego kampusu i jego autonomiczności. Przykładami praktycznego wdrożenia modeli wirtualnych są:
- Virtual Campus of Public Heath,
- Baltic Sea Virtual Campus.

 

Koncepcja e-learningu

15 sty

E-learning jest najbardziej zaawansowaną formą nauczania na odległość (ang. distance learning – d-learning).

Nauczanie na odległość jest metodą kształcenia, w której dominuje zasada otwartego dostępu do edukacji, gdzie bezpośrednio kontakty prowadzącego z uczestnikami kursu są ograniczone do minimum.

Nauczanie otwarte jest podejściem do nauczania dającym studentom i pracownikom swobodę w wyborze czego, kiedy, gdzie i jak chcą się nauczyć.

E-learning od strony edukacyjnej jest określany jako sposób nauczania i szkolenia z wykorzystaniem mediów elektronicznych. E-learning od strony technicznej jest zbiorem aplikacji i procesów służących dostarczaniu materiału edukacyjnego w formie elektronicznego przekazu przez Internet, intranet, ekstranet, interaktywną telewizję i nośniki danych. E-learning od strony biznesowej to model nauczania wykorzystujący technologię do tworzenia, dystrybucji i dostarczania danych, informacji, szkoleń oraz wiedzy w celu podniesienia efektywności pracy i działań organizacji.

E-learning jest sposobem dostarczania cyfrowego materiału edukacyjnego i informacyjnego oraz prowadzenia nauczania przy wykorzystaniu mediów elektronicznych, tj.: Internet, intranet, ekstranet, przekazy satelitarne, telewizja interaktywna, za pomocą sprzętu komputerowego, urządzeń mobilnych i oprogramowania.

E-learning jest sposobem działania, w którym najważniejsza jest realizacja celów organizacji w zakresie przekazywania wiedzy, przy wykorzystaniu technologii informatycznych. Kluczem jest zatem sposób dystrybuowania wiedzy, a technologia ma jedynie umożliwić wdrożenie systemu zgodnie ze zdefiniowanymi celami.

E-learning często jest komplementarnym sposobem prowadzenia kursów w stosunku do tradycyjnych szkoleń. Jest formą nauczania, której cel stanowi uzupełnienie i pogłębienie wiedzy. Kursy mogą być przeprowadzane przy jednoczesnym wykorzystaniu tradycyjnych metod nauczania i e-learningu.

Szkolenia hybrydowe zasługują na uwagę ze względu na komplementarne cechy i bogactwo oferowanych możliwości, związanych z wykorzystaniem obu form nauczania.

KORZYŚCI Z NAUCZANIA TYPU MIESZANEGO W UJĘCIU WYKORZYSTYWANYCH METOD
Korzyści z nauczania typu mieszanego w ujęciu wykorzystywanych metod

Nauczanie mieszane (ang. blended learning), nazywane również hybrydowym lub komplementarnym, jest modele prowadzenia szkoleń przy wykorzystaniu tradycyjnych metod nauczania i e-learningu.