RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘1. Rodzaje sieci komputerowych’

Sieci bezprzewodowe i satelitarne

20 wrz

Sieci lokalne, metropolitarne i rozległe nie funkcjonują wyłącznie na zasadzie sieci kablowych, ale mogą mieć charakter sieci bezprzewodowych. Najbogatszy zestaw mediów występuje w sieciach WAN, w których transmisja może się opierać na technologiach kablowych, bezprzewodowych i satelitarnych.

Bezpieczeństwo transmisji danych w przypadku sieci bezprzewodowych można zwiększyć, stosując uwierzytelnienie użytkowników oraz szyfrowanie danych.

Uwierzytelnienie polega na sprawdzeniu przez punkt dostępowy (ang. access point), czy dany użytkownik może korzystać z usługi dostępu do sieci. Szyfrowanie danych ma natomiast zapewnić ich integralność i zabezpieczyć przed próbą odczytu przez niepowołane osoby. Występują różne technologie szyfracji, o różnych poziomach zabezpieczeń, jednak najpopularniejsze są: WEP (Wired Equivalent Privacy) i WPA (Wi-Fi Protected Access).

W celu zbudowania sieci bezprzewodowej potrzebny jest punkt dostępowy działający w jednym z czterech standardów transmisji danych: 802.11 a/b/g/n. Charakteryzują się one zróżnicowaną częstotliwością fal radiowych (2,4 GHz lub 5 GHz) oraz prędkością transmisji danych (od 11 Mb/s do 350 Mb/s), a ich obszar działania zależy od ukształtowania terenu, budynku oraz innych zewnętrznych zakłóceń i przeszkód terenowych. Jest to najczęściej promień od kilkudziesięciu do kilkuset metrów.

Ich najważniejszym parametrem jest zysk energetyczny, mierzony w decybelach. Zysk energetyczny anteny to stosunek mocy wypromieniowanej przez antenę w danym kierunku do gęstości mocy wypromieniowanej przez antenę wzorcową, najczęściej antenę izotropową, przy założeniu, że do obu anten została doprowadzona taka sama moc. Jest to parametr anteny, który przekłada się na uzyskany zasięg przy jej zastosowaniu. Wyróżnia się anteny:
- kierunkowe – sygnał wysyłany jest w jednym, określonym kierunku,
- sektorowe – kąt wysyłanego sygnału wynosi ok. 35 stopni,
- dookólne – szerokość wysyłanej wiązki w poziomie równa się 360 stopni.

Do jednego punktu dostępowego można podłączyć więcej niż jedną antenę, stosując rozgałęźniki zwane spliterami. Taka sytuacja ma zazwyczaj miejsce, gdy istnieje potrzeba ukształtowania charakterystyki promieniowania stacji bazowej.

Łącza bezprzewodowe wykorzystuje się wtedy, kiedy nie ma możliwości połączenia kablowego. Często wykorzystywaną technologią do takich połączeń jest LMDS (Local Multipoint Distribution Services). Jest to technologia szerokopasmowego (powyżej 256 Kb/s), bezprzewodowego dostępu do sieci Internet. Wykorzystuje ona transmisje radiową w paśmie wysokich częstotliwości, obejmując swoim zasięgiem obszar o powierzchni kilku kilometrów kwadratowych i działa z prędkością nawet do 155 Mb/s.

Sieci satelitarne wykorzystują do transmisji danych satelity krążące wokół Ziemi. Istnieją dwie konfiguracje dla systemów satelitarnych: w jednej satelity pozostają nieruchomo nad określonym punktem na powierzchni ziemi, natomiast w drugiej krążą po niskich orbitach okołoziemskich.

Wysokość pozycji satelitów geostacjonarnych wynosi ok. 35 800 km. Satelity poruszające się po niskich orbitach tworzą kosmiczną sieć szkieletową, która obejmuje zasięgiem cały glob.

Taki zasięg działania tych sieci stanowi jedną z największych ich zalet. Drugą zaletą jest łatwość i szybkość transmisji, która sprowadza się do zamontowania urządzenia wraz z anteną. Trzeci pozytywny i zarazem w niektórych przypadkach najważniejszy aspekt działania tych sieci to niezawodność, niedostępna w przypadku usług naziemnych.

Wady i ograniczenia: względnie niska przepustowość oraz w przypadku satelitów geostacjonarnych czynnik zwany opóźnieniem satelitarnym, który wpływa na brak możliwości używania na takich łączach aplikacji wymagających transmisji danych w czasie rzeczywistym. Również cena użytkowania łączy satelitarnych jest wyższa od rozwiązań naziemnych.

 

Komputerowe sieci lokalne, metropolitarne i rozległe

19 wrz

Ze względu na zasięg danej sieci komputerowej, wyróżnia się:
- sieci lokalne LAN (Local Area Network),
- sieci metropolitarne MAN (Metropolitan Area Network),
- sieci rozległe WAN (Wide Area Network).

Sieć LAN to lokalna sieć komputerowa, która obejmuje swoim zasięgiem małe obszary, tj. jedno lub kilka pomieszczeń, piętro lub cały budynek, kilka budynków, kampus, ulicę, kilka ulic. Sieć LAN może mieć długość kilku kilometrów. Utworzona jest z medium transmisyjnego oraz urządzeń sieciowych – przełączników, punktów dostępowych i koncentratorów.

Sieć MAN to metropolitarna sieć komputerowa, która łączy sieci lokalne LAN i swoim zasięgiem obejmuje miasto, aglomerację miejską, region, utworzoną z medium transmisyjnego, przełączników i ruterów.

Sieć WAN to sieć rozległa, obejmująca duży obszar, jakim jest kraj, kontynent lub cały świat. Przykładem sieci rozległej jest Internet.

Dzięki odpowiednim technologiom możliwe jest przesyłanie danych na ogromne odległości z dużą szybkością transmisji, obecnie 10 Gb/s. Główną rolę w sieciach rozległych odgrywają rutery, nazywane też traserami lub urządzeniami trasującymi, których głównym zadaniem jest wyznaczanie ścieżki transmisji danych pomiędzy dwoma hostami w sieci – nadawcą i odbiorcą. Sieci rozległe WAN oparte są głównie na medium światłowodowym. Największą zaletą sieci Internet jest jej redundancja, co oznacza, że pomiędzy różnymi punktami istnieje wiele tras, dzięki czemu zwiększa się jej niezawodność działania w przypadku zaistnienia awarii.

 

Definicja sieci komputerowych

19 wrz

Dane w sieci komputerowej docelowo przesyłane są między hostami, czyli urządzeniami końcowymi, którymi są komputery, serwery, urządzenia mobilne, drukarki sieciowe i inne urządzenia podłączone do sieci. Aby przesyłać dane między dwoma urządzeniami potrzebne są elementy tworzące sieć komputerową.

Sieć komputerowa to system komunikacyjny służący do przesyłania danych, łączący co najmniej dwa komputery lub urządzenia mobilne.

Głównymi elementami sieci komputerowej są: medium transmisyjne, urządzenia końcowe oraz różnorodny specjalizowany sprzęt sieciowy.

Struktura połączeń stworzona przez rutery, pomiędzy geograficznie oddalonymi od siebie miejscami, reprezentuje sieć WAN. Inne urządzenia sieciowe – przełącznik, bezprzewodowy punkt dostępowy – tworzą sieć lokalną LAN. Taka budowa sieci zapewnia komunikację między urządzeniami końcowymi znajdującymi się w różnych częściach świata.