RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘3. Organizacje wirtualne’

System informacyjny w organizacji wirtualnej

02 wrz

System informacyjny wspierający organizację wirtualną składa się z:
- zasad komunikacji,
- oprogramowania i baz danych,
- infrastruktury informatycznej,
- administratora systemu.

Zasady komunikacji mogą obejmować wiele elementów ułatwiających i porządkujących współpracę.

Jednym z rozwiązań wspierających obieg informacji w ramach organizacji wirtualnej są portale informacyjne. Typowy portal zawiera informacje o uczestnikach projektu, szablonach dokumentów wykorzystywanych w projekcie, robocze i finalne wersje dokumentów wypracowanych w projekcie, dostęp do baz danych, harmonogram prac, forum dyskusyjne. W przypadku zadań, które muszą być realizowane jednocześnie przez osoby znajdujące się w różnych miejscach wykorzystywane jest specjalistyczne oprogramowanie do wspólnej pracy oraz zdalnie dostępne bazy danych.

Infrastruktura informatyczna zazwyczaj jest zapewniana przez każdego z uczestników organizacji wirtualnej samodzielnie. Administrator systemu czuwa nad sprawnym przepływem informacji i rozwiązuje problemy w tym zakresie. Zazwyczaj jest to osoba delegowana przez podmiot, który jest integratorem w organizacji wirtualnej. W przypadku mniejszych projektów zadania administratora systemu informacyjnego może wykonywać sekretariat projektu wspierany przez służby informatyczne.

 
 

Zalety i wady organizacji wirtualnej

01 wrz

PORÓWNANIE ZALET I WAD ORGANIZACJI WIRTUALNEJ
Porównanie zalet i wad organizacji wirtualnej

 
 

Organizacja wirtualna na tle tradycyjnych organizacji

01 wrz

PORÓWNANIE ORGANIZACJI WIRTUALNYCH I TRADYCYJNYCH
Porównanie organizacji wirtualnych i tradycyjnych

 
 

Cykl życia organizacji wirtualnej

31 sie

W cyklu życia organizacji wirtualnej można wyróżnić siedem etapów:
- Etap 1. Rozpoznanie rynku – uczestnicy sieci na bieżąco prowadzą rozpoznanie klientów i konkurentów w poszukiwaniu okazji rynkowych,
- Etap 2. Wybór zadania do realizacji – pojawiające się na rynku zlecenia są oceniane według przyjętych w organizacji kryteriów wyboru,
- Etap 3. Poszukiwanie partnerów – w pierwszej kolejności poszukiwania obejmują dotychczasową sieć powiązań. Jeżeli skutek jest negatywny, podejmowana jest decyzja o wycofaniu się z przedsięwzięcia lub o próbie poszerzenia istniejącej sieci,
- Etap 4. Negocjacje i podpisywanie kontraktów – przez złożeniem oferty klientowi na wykonanie danego zadania uczestnicy organizacji wirtualnej wspólnie definiują swoje zadania w ramach projektu, wysokość wynagrodzenia oraz zasady współpracy. Na tym etapie wybierany jest podmiot, który staje się integratorem – koordynatorem wszystkich uczestników wchodzących w skład organizacji wirtualnej,
- Etap 5. Realizacja zadań – prace dzielone są pomiędzy partnerów ze względu na kluczowe kompetencje każdej ze stron. Integrator deleguje osobę kierującą wirtualnym zespołem. Najczęściej integrator odpowiedzialny jest za relacje z klientem oraz koordynuje prace wewnątrz organizacji wirtualnej,
- Etap 6. Rozliczenie prac – rozliczenie finansowe prac odbywa się po spływie należności od klienta – jednorazowo na koniec kontraktu lub w transzach,
- Etap 7. Rozwiązanie lub rekonfiguracja organizacji wirtualnej.

Przedsięwzięcie kończy się sukcesem, jeżeli udaje się doprowadzić do partnerskiej współpracy typu win-win – tzn. każdy z uczestników organizacji wirtualnej osiąga coś, czego nie mógłby uzyskać działając samodzielnie.

 
 

Definicja i cechy organizacji wirtualnych

30 sie

Czynniki popularyzacji organizacji wirtualnych: szybkie tempo zmian preferencji konsumenckich, zwiększające się tempo innowacji, orientacja na projekty i rozwój technologii teleinformatycznych.

Organizację wirtualną stanowią pracownicy z różnych organizacji, którzy wspólnie realizują postawiony cel, tworząc razem całość organizacyjną.

Organizacja wirtualna jest tworzona na zasadzie dobrowolności i wzajemnego zaufania przez organizacje, które wstępują w różne związki w celu osiągnięcia korzyści większych niż wówczas, gdyby działały w sposób tradycyjny. Możliwość wchodzenia w takie związki i tworzenie sieci powiązań zapewniają globalne sieci informacyjne i duże bazy danych.

Cechy organizacji wirtualnej:
- przekraczanie granic organizacyjnych,
- rozproszenie geograficzne,
- zmieniający się uczestnicy,
- równorzędność uczestników,
- zaufanie pomiędzy partnerami,
- komplementarne kluczowe kompetencje uczestników organizacji,
- brak wspólnego centrum administracyjnego,
- brak wyraźnej i stałej hierarchii,
- niski stopień formalizacji,
- użycie nowoczesnych środków komunikacji.

Tożsamość organizacji staje się rozmyta: role w świecie organizacji wirtualnych nie są tak jednoznaczne, jak w tradycyjnym modelu, który jasno określa, kto jest konkurentem, kto dostawcą, a kto klientem.