RSS
 

Charakterystyka kategorii ekonomicznych wykorzystywanych przez producentów dóbr w podejmowaniu decyzji

24 lip

Przychody ze sprzedaży wyrobów, nazywane też utargiem całkowitym (TR) są to wpływy pieniężne uzyskane w danym okresie z tytułu sprzedaży wytworzonych przez producentów dóbr i usług, a także ze sprzedaży elementów majątku przedsiębiorstwa.

Koszty przedsiębiorstwa to wydatki pieniężne, poniesione przez przedsiębiorstwo w wdanym okresie w celu uzyskania przychodów ze sprzedaży. Koszty te nazywa się księgowymi kosztami prywatnymi (BC).

Wydatek wyraża wartość zakupionych czynników produkcji do wytworzenia określonych wyrobów.

Nakład pokazuje wartość zaangażowanych czynników produkcji w procesie wytwarzania wyrobów.

Koszt księgowy (BC) wyraża wartość czynników produkcji zużytych, w wielkości niezbędnej, do wytworzenia określonych wyrobów rynkowych.

Wszelkie zużycie zbędne i nadmierne czynników produkcji stanowi straty. Ekonomiczne koszty przedsiębiorstwa prywatnego są nazywane w teorii podejmowania decyzji kosztami całkowitymi i oznaczane jako ekonomiczny koszt całkowity (TC). Stanowią one sumę kosztów księgowych, kosztów alternatywnych kapitału (Ca) i kosztów pracy właściciela kapitału (CL).

Zysk normalny to koszt alternatywny kapitału i koszt pracy właściciela kapitału.

Koszt alternatywny kapitału to koszty utraconych możliwości, przez które rozumie się zyski osiągane w innych możliwych inwestycjach.

Koszt pracy właściciela kapitału w dużych firmach to dodatkowy – ustalony metodą szacunkową w zależności od ryzyka utraty kapitału – narzut zysku.

Społeczny koszt zawiera w swoim składzie, oprócz kosztów bezpośredniego producenta, dodatkowo koszt zewnętrzny.

Zysk to różnica między przychodami a kosztami działalności. Rodzaje zysków:
- normalny,
- księgowy,
- ekonomiczny.

Zysk normalny (NP) stanowi sumę kosztu alternatywnego kapitału i kosztu pracy właściciela kapitału. Można też go obliczyć odejmując do kosztu ekonomicznego koszt księgowy przedsiębiorstwa prywatnego.

Zysk księgowy (BP) stanowi różnicę między przychodem uzyskanym ze sprzedaży wyrobów (TR) a kosztem księgowym (BC). Przeciwieństwem zysku jest strata bilansowa.

Zysk ekonomiczny (ETP lub TP) (zysk nadzwyczajny, zysk monopolowy) stanowi różnicę między całkowitym przychodem ze sprzedaży określonej ilości danego dobra a całkowitym ekonomicznym kosztem przedsiębiorstwa prywatnego.

Zysk nadzwyczajny występuje wtedy, gdy utarg całkowity przewyższa całkowite ekonomiczne koszty przedsiębiorstwa prywatnego, a w rozliczeniu na jednostkę wyrobu występuje wtedy, gdy cena sprzedaży (P) jest wyższa od kosztu ekonomicznego przypadającego na jednostkę wyrobu.

Celem działalności przedsiębiorstwa jest maksymalizacja zysku netto. Maksymalizacja zysku następuje na skutek: zwiększenia produkcji i sprzedaży oraz obniżki kosztów własnych.

Utarg krańcowy (MR) jest to przyrost utargu całkowitego przedsiębiorstwa w wyniku przyrostu sprzedaży o jednostkę.

Koszt krańcowy, marginalny (MC) jest to wzrost kosztów całkowitych wywołany wzrostem produkcji i sprzedaży o jednostkę.

 

Tags: , , ,

Dodaj komentarz