RSS
 

Ograniczenia budżetowe konsumenta. Równowaga konsumenta

20 lip

Linia budżetowa stanowi zbiór punktów reprezentujących wszystkie kombinacje dwóch dóbr, które konsument może nabyć przy danym dochodzie i cenach tych dóbr.

Każdy konsument pragnie znaleźć się jak najdalej od początku układu współrzędnych, gdyż wyżej położona krzywa obrazuje wyższy poziom spożycia dóbr. Optimum (Opt) znajduje się w punkcie styczności linii ograniczenia budżetowego z krzywą obojętności.

Punkt styczności krzywej obojętności z linią budżetu konsumenta wyznacza punkt równowagi. W tym punkcie konsument przy danych dochodach maksymalizuje swoją użyteczność całkowitą.

Równowaga konsumenta oznacza, że konsument wybrał tak koszyk zakupów, który daje mu maksimum użyteczności przy danym ograniczeniu dochodów i danych cenach.

Jeżeli połączymy kolejne punkty równowagi to powstaje tzw. krzywa cena – konsumpcja, ilustrująca, jak zmienia się ceteris paribus koszyk zakupów konsumenta pod wpływem zmiany ceny jednego z dwóch dóbr.

Paradoks Giffena - wzrost popytu na dobra, których ceny rosną.

W zależności od reakcji popytu na dane dobro pod wpływem zmiany dochodu, dobra dzielone są na:
- normalne,
- podrzędne.

Właściwości tych dóbr charakteryzują:
- krzywa dochód – konsumpcja – powstaje w wyniku połączenia punktów równowagi konsumenta, zmieniających się w zależności od zmiany dochodu.
- krzywa Engla-Schwabego – w miarę wzrostu dochodu absolutne wydatki na żywność rosną, ale ich udział w dochodzie maleje.
- dochodowa elastyczność popytu – jeżeli poziom dochodów społeczeństwa podnosi się, to maleje udział wydatków na dobra podstawowe, a rośnie udział wydatków na dobra wyższego rzędu. Jeżeli społeczeństwo ubożeje, to udział wydatków na dobra podstawowe rośnie kosztem wydatków na dobra wyższego rzędu.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii VI. Teoria wyboru konsumenta

 

Tags: ,

Dodaj komentarz